Στον καιρό της κατοχής

ΓΙΑΓΙΑ

Σήκω παιδί μου σε παρακαλώ.

Μήπως έχεις πυρετό;

Έλα και ανησυχώ.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Γιαγιά δεν μπορώ να σηκωθώ,

Ζαλίζομαι κι αδυνατώ.

Νομίζω, μου λείπει το φαγητό.

ΓΙΑΓΙΑ

Αχ,κοριτσάκι μου προχθές

Μου τελειώσαν κι οι φακές.

Ούτε λάδι , ούτε παξιμάδι.

Αχ , και πέφτει το σκοτάδι.

Μήπως να φέρω το γιατρό;

Μπα! Σου λείπει το φαγητό,

Ίδια συμπτώματα έχω κι εγώ.

(Μπαίνει ο Ανδρέας ο αδερφός)

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Ανδρέα δεν είμαι καλά

Πονάει η κοιλιά.

ΑΝΔΡΕΑΣ

Τι έπαθες Κατερινούλα;

Τι έχεις αδερφούλα;

ΓΙΑΓΙΑ

Τώρα με την κατοχή

Απ’ όλους λείπει το φαί

Έχει να φάει από χθες το πρωί.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Είδα όνειρο καλό

Έτρωγα λέει μέλι γλυκό.

Ήτανε σα ζωντανό.

Ας ήτανε κι αληθινό.

Θα μου σαλέψει το μυαλό.

ΑΝΔΡΕΑΣ

Έλα να σε χαρώ!

Μη μ’ αφήνεις μοναχό.

Στο σεντούκι το παλιό,

Έχω κρύψει θησαυρό.

ΓΙΑΓΙΑ

Τι λες; Παραμιλάς;

Θα μας βρει μπελάς.

ΑΝΔΡΕΑΣ

Έλα αδελφή

Να το φαί.

Ακούστε τώρα το μυστικό.

Έκλεψα κονσέρβες απ’ το φορτηγό.

Δεν ήταν Έλληνες,

Ήταν εχθροί κατακτητές.

Γιατί να τρώνε αυτοί,

Κι εμείς να μένουμε νηστικοί;

Ήρθαν τα χρόνια εκείνα

Να πεθαίνουμε απ’ την πείνα;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Αδελφέ να ΄σαι καλά

Αλλά μην πας ξανά,

Να κλέψεις απ’ τα φορτηγά.

Μην κάνεις τον παλικαρά.

Θα σου ρίξουν τουφεκιά

Κι εγώ θα μείνω μοναχιά.

ΑΝΔΡΕΑΣ

Μη νιοάζεσαι και θα προσέχω

Δεν θα κινδυνεύσω.

Θα περιμένω να μεγαλώσω,

Για την πατρίδα ψυχή θα δώσω.

ΓΙΑΓΙΑ

Άιντε εγγονάκια μου γλυκά,

Θα ‘ρθουν τα χρόνια τα καλά.

Θα ξαναρθεί η λευτεριά.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Ο πόλεμος φέρνει κακά,

Η πείνα είναι συμφορά.

Μα το χειρότερο απ’ όλα

Είναι η διχόνοια.

Αυτό μου δίδαξαν τα χρόνια.

Τι φοβερό, τι τρομερό,

Να ‘σαι χωρίς φαγητό.

Νιώθω ζαλάδα αδυναμία

Έχω μήπως αναιμία;

Πού ‘ναι η ελευθερία;

Τι μεγάλη αδικία!

Αχ! Και να’ρθει το πρωί

Που θα ‘χουμε ελευθερωθεί.

Να ‘χει παντού λουλούδια

Ν’ ακούγονται τραγούδια.

Παπαστεφάνου ζωη

ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

ΤΕΥΧΟΣ 83

Εκδόσεις δίπτυχο

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2011